Waarom krijgt een druivenplant meeldauw
Meeldauw op druivenplanten is een veelvoorkomend probleem in Nederlandse tuinen. De schimmel gedijt vooral bij warm, vochtig en tegelijk wat benauwd weer. In Leusden en omgeving zien we vaak dat meeldauw ontstaat in dicht begroeide druivenplanten waar weinig lucht langs het blad en de trossen kan stromen. De combinatie van vocht, schaduw en onvoldoende snoei maakt de plant extra gevoelig.
Er zijn twee vormen die vaak voorkomen op druiven: valse meeldauw en echte meeldauw. Valse meeldauw laat meestal gele vlekken aan de bovenkant van het blad zien en een grijswitte schimmel aan de onderkant. Echte meeldauw geeft juist een poederachtige, witte aanslag op het blad, de stengels en soms de druiventrossen zelf. In beide gevallen verzwakt de plant, verkleuren de bladeren en kunnen de druiven barsten of verschrompelen.
Invloed van standplaats en verzorging
De plek waar de druivenplant staat, speelt een grote rol. Een vochtige bodem zonder goede drainage en een standplaats met weinig zon en luchtbeweging vergroten het risico. Ook een te rijke bemesting met veel stikstof zorgt voor zachte, snelgroeiende scheuten die extra aantrekkelijk zijn voor schimmels. Door de plant jaarlijks goed te leiden en te snoeien, blijft de groei in balans en krijgen schimmels minder kans.
Hoe herken je meeldauw op druif op tijd
Hoe eerder meeldauw wordt ontdekt, hoe groter de kans op een goede oogst. Let in het groeiseizoen wekelijks op verkleurde bladeren, een witte waas op het blad en scheurtjes of bruine plekjes op jonge druiven. Ook een muffe geur rond de trossen kan een aanwijzing zijn. Door consequent en nauwkeurig te controleren, kun je snel ingrijpen en verspreiding beperken.
Wat gebeurt er als je niets doet
Als meeldauw niet wordt behandeld, verliest de druivenplant bladeren en kunnen trossen gedeeltelijk of volledig mislukken. De plant raakt verzwakt en is in de volgende jaren gevoeliger voor vorstschade en andere ziekten. Eenmalig meeldauw is geen ramp, maar herhaalde aantastingen zorgen op termijn voor een slecht groeiende druivenplant met weinig smaakvolle druiven.
Hoe bestrijd je meeldauw op een druivenplant
Effectieve bestrijding begint met het wegnemen van aangetaste plantendelen. Knip bladeren en scheuten met duidelijke schimmelplekken weg en gooi dit materiaal niet op de composthoop, maar bij het groenafval. Reinig na afloop het snoeigereedschap, zodat je de schimmel niet verder verspreidt in de tuin. Verwijder ook dichte bladertrossen rond de druiventrossen om meer licht en lucht bij de vruchten te laten komen.
Preventie en natuurlijke ondersteuning
Voorkomen is bij meeldauw vaak makkelijker dan genezen. Zorg dat de druivenplant in volle zon staat en leid de takken langs een pergola, muur of draadwerk, zodat er altijd voldoende luchtbeweging is. Snoei in de winter de plant stevig terug en dun in het groeiseizoen overtollige scheuten uit. Geef bij voorkeur water bij de wortels en houd het blad zo droog mogelijk. Een evenwichtige bemesting met niet te veel stikstof helpt de plant sterker en compacter te groeien. Wie extra ondersteuning wil, kan kiezen voor milde, plantaardige middelen op basis van bijvoorbeeld heermoesextract. Bij een ernstige aantasting zijn daarvoor speciaal toegelaten gewasbeschermingsmiddelen beschikbaar, maar gebruik deze altijd volgens de aanwijzingen en met mate. Door goede standplaats, gerichte snoei en tijdige controle blijft de druivenplant in de meeste tuinen gezond en is meeldauw goed te beheersen.
